11 Αυγούστου 2011

Εμπιστευθήτε τους απατεώνες!



Νέο σκάνδαλο ξέσπασε στην Αμερική, το οποίο αφορά την περιβόητη Bear Sterns, την τράπεζα που κατέρρευσε το 2008 στο πλάι της Lehman Brothers.

Μια μερίδα πρώην στελεχών του τμήματος υποθηκών της Bear Stearns, που σήμερα εργάζονται ανενόχλητοι σε αντίστοιχες θέσεις στις Goldman Sachs, Bank of America και Ally Financial κατηγορούνται πως εξαπάτησαν και έκλεψαν δισεκατομμύρια δολάρια από τους πελάτες τους, μέσα από ασφάλειες υποθηκών που δημιούργησαν και πουλούσαν ενώ δούλευαν στην Bear Sterns. Σύμφωνα με αρκετά email και εσωτερικό έλεγχο, η JP Morgan ήξερε για τις απάτες αυτές από το 2008 και τις είχε αποκρύψει από το κοινό μέσα από νομικές μανούβρες! Τον περασμένο Ιανουάριο βγήκε στη δημοσιότητα η μήνυση που υπέβαλε η εταιρία ασφάλισης υποθηκών Ambac Assurance Corp κατά της Bear Stearns και της JP Morgan Chase. Μέσα στη μήνυση υποστηρίζεται πως υπάρχουν email από το 2005 και πέρα που καταδεικνύουν πως οι traders της Bear Stearns έλεγαν στους ανωτέρους τους πως πουλούσαν προϊόντα στους επενδυτές, όπως η Ambac, τα οποία χαρακτήριζαν "σακιά με σκ@τ@".

Το όνομα που ακούγεται περισσότερο είναι αυτό του Tom Marano, του Senior Managing Director και Global Head of Mortgages για την Bear Stearns, και σημερινού CEO της Ally Financial. Αυτός και οι traders του κατηγορούνται πως εισέπρατταν οι ίδιοι τα χρήματα τα οποία θα έπρεπε να πάνε στους ασφαλισμένους, αφού η Bear Stearns τους πουλούσε ομόλογα και τα αφαιρούσε από τα λογιστικά της βιβλία.

Στην κομπίνα φέρεται να είναι μπλεγμένος και ο Mike Nierenberg, ο επικεφαλής του γραφείου ασφάλισης υποθηκών της Bear, ο οποίος εξασφάλιζε πως τα δάνεια που δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν έβγαιναν από τα λογιστικά βιβλία της τράπεζας αμέσως μετά την αγορά τους. Σήμερα ο κύριος αυτός κατέχει αντίστοιχη θέση στην Bank of America. Στην κομπίνα βοήθησε και ο Jeff Verschleiser, συνάδελφός του εκείνη την εποχή και σήμερα στέλεχος σε αντίστοιχο γραφείο της Goldman Sachs!

Η σφηκοφωλιά ή πύργος της λαμογιάς.
Το πρώην αρχηγείο της Bear Stearns
383 Madisson Avenue, στη Ν. Υόρκη.
Σύμφωνα με τη μήνυση, οι traders της Bear πουλούσαν τοξικά ασφαλιστήρια σε επενδυτές και μετά πουλούσαν πίσω στις τράπεζες από τις οποίες τα είχαν αγοράσει τα επισφαλή αυτά δάνεια, κάνοντας χρήση μιας ρήτρας πρώιμης επαναπώλησης με έκπτωση. Οι καλοί αυτοί κύριοι τσέπωναν την επιστροφή χωρίς να την αποδώσουν στους δικαιούχους. Επιπλέον η ομάδα του Marano μείωνε τον χρόνο της ρήτρας πρώιμης αθέτησης πληρωμών, χωρίς να το λέει στους πελάτες της. Με αυτό τον τρόπο η Bear Stearns τιτλοποιούσε γρήγορα τα προβληματικά δάνεια, χωρίς να αφήνει αρκετό χρόνο στους επενδυτές να καταλάβουν τι έχει γίνει και να μεταθέσουν τη χασούρα από αυτά στην ίδια την Bear Stearns. Δηλαδή η ομάδα του Marano κέρδιζε χρήματα από δύο μεριές: Από τα ασφάλιστρα και από την παράνομη κεφαλοποίησή τους, την οποία εισέπραταν εις βάρος των πελατών τους.

Εχθές είχαμε παρέμβαση της εισαγγελίας της Ν. Υόρκης. Η εισαγγελία διερευνά την υπόθεση βασισμένη στον Νόμο Martin του 1921 για οικονομικά εγκλήματα, καθώς επίσης και την υπόθεση εκφοβισμού μαρτύρων.

Βρισκόμαστε πλέον στις εσχατιές το νεοφιλελευθερισμού. Το εντυπωσιακό είναι πως όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν οι υπάλληλοι της τράπεζας, αλλά επιβραβεύθηκαν από το σύστημα το οποίο τους έδωσε συστάσεις για να δουλέψουν σε άλλες τράπεζες και επιπλέον είχαν δωρεάν νομική κάλυψη από την JP Morgan για να μη μαθευτεί η υπόθεση. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα πλέον ενεργεί ως μια μαφία η οποία επιχειρεί να καλύψει όλες τις ατασθαλίες των μελών του.

Να μην ξεχνάμε επίσης τις παρόμοιες υποθέσεις ενάντια στην Goldman Sachs, την υπόθεση Enron,  ή την υπόθεση Madoff και την πυραμίδα που είχε στήσει. Δείτε επίσης την υπόθεση της Lehman Brothers η οποία μπορεί να χρεωκόπησε και να οδήγησε τους πελάτες της σε σοβαρές απώλειες, τα στελέχη της όμως, ένα χρόνο μετά, εισέπραξαν τιτάνια bonus για τις "υπηρεσίες" τους! Όλα αυτά δεν είναι οι εξαιρέσεις του κανόνα, είναι ο ίδιος ο κανόνας λειτουργίας του συστήματος τα τελευταία χρόνια.

- "Από την κ. Λ@...€[...] έρχεστε; Περάστε, περάστε!
Σας τα έχουμε έτοιμα εδώ δεξιά. Ναι μέσα στα
κουτιά από Pampers είναι... Είμαστε παραδοσιακοί,
τί να κάνουμε; Μετρήστε τα αν θέλετε...51 είναι..."
Αυτά είναι μερικά παράδειγμα για το πώς λειτουργεί ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα κινούμενο με την εγγενή ανηθικότητα του νεοφιλελευθερισμού. Οι τράπεζες δεν είναι πλέον κάποια ουδέτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διαχειρίζονται με ήθος και επαγγελματισμό την περιουσία των άλλων. Είναι φωλιές χιλιάδων λαμόγιων που προσπαθούν να αρπάξουν όσο πλούτο γίνεται από το περιβάλλον για λογαριασμό δικό τους, αλλά ας μην γελιόμαστε, και για λογαριασμό των χρηματοπιστωτικών οργανισμών στους οποίες δουλεύουν, οι οποίοι καλλιεργούν και επιβραβεύουν την απάτη.

Στην Ελλάδα έχουμε πολλά παρόμοια παραδείγματα, όπως την υπόθεση Λαυρεντιάδη και Proton Bank. Είχαμε την παρέμβαση του εισαγγελέα αυτές τις μέρες. Αν και το αποτέλεσμα της έρευνας είναι μάλλον αμφίβολο πως θα οδηγήσει κάπου, ο βίος και η πολιτεία του κυρίου αυτού εδώ και λίγα χρόνια είναι μάλλον κάτι που προσωπικά αν ήμουν επενδυτής ή καταθέτης, θα έτρεχα μακριά.

Ξεχάσαμε μήπως και την υπόθεση Μπουρμπούλια; Έχουμε και εμείς τέτοια μπουμπούκια στη χώρα μας.

Έχουμε όμως και τη λαμογιά όλων των εποχών: Την υπόθεση συνεργασίας της κυβέρνησης Σημίτη, η οποία κατηγορείται πως μαζί με την Goldman Sachs πλαστογράφησε και χάλκευσε τα δημοσιονομικά στοιχεία της Ελλάδας, για να εισέλθει η χώρα στην ΟΝΕ, παρόλο που η οικονομία της δεν μπορούσε να το αντέξει. Η πράξη αυτή, μαζί με το σημερινό πολιτικό σύστημα, μαζί με τις πρακτικές της GS, έχει οδηγήσει τη χώρα μας στη συσσώρευση ενός ανυπέρβλητου, παράνομου και απεχθούς χρέους, στην αντισυνταγματική σύναψη δανείων με μοναδικό σκοπό την αποπληρωμή των τόκων των προηγουμένων εις βάρος του ελληνικού λαού, στην απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, στην κατοχή της χώρας από τις τράπεζες (σε λίγες μέρες έρχεται και ο Gauleiter Χόρστ Ράινμπαχ) και στην παράνομη κατάσχεση και αρπαγή των περιουσιακών στοιχείων της.

- "Εμπιστευθήτε με. Είμαι τραπεζίτης!"
Η βασική ερώτηση είναι πλέον η εξής: Για ποια τραπεζική πίστη μιλάμε πλέον; Γιατί θα πρέπει να εμπιστευόμαστε πια τις τράπεζες σαν θεσμούς και κυρίως τα άτομα που τις στελεχώνουν;

Και εμείς ως επενδυτές ή καταθέτες, έστω και σαν δανειολήπτες, θα ανεχόμαστε για πολύ να συνεργαζόμαστε με τέτοια διεφθαρμένα άτομα και με ένα τραπεζικό σύστημα που έχει ανακηρύξει τη λαμογιά, την αρπαγή και την απατεωνιά σε ύψιστη αξία, επιβραβεύοντάς την; Αν η απάντησή μας είναι "ναι", τότε είμαστε πραγματικά όλοι άξιοι της μοίρας μας!

Και μια ερώτηση: Αυτοί είναι που θα στελεχώνουν την “παγκόσμια διακυβέρνηση” που είναι και το "σοβαρότερο ζήτημα του καιρού μας"; Μεγάλα όνειρα για πειρατές πάντως.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget