Montesquieu: Τελείωσε επιτέλους αυτό το τρομερό όνειρο;
Machiavelli: Όνειρο; Ααα Montesquieu: Θα θρηνείς για πολύ καιρό. Σκίσε το "Γράμμα του Νόμου", ζήτα συγχώρεση από τον Θεό για να βρεις την θέση σου στον Παράδεισο, γιατί τώρα έρχεται η τρομερή αλήθεια την οποία είχες ένα προαίσθημα. Δεν ήταν όνειρο αυτό για το οποίο σου μιλούσα.
Montesquieu: Τι μου λες;
Machiavelli: Αυτό που σου περιέγραψα - αυτό το σύνολο από τρομερά πράγματα στα οποία το πνεύμα σου λυγίζει από τρόμο, αυτό που μόνο η Κόλαση η ίδια θα μπορούσε να επιτύχει - όλα αυτά έχουν γίνει, στο κομμάτι του κόσμου το οποίο αφήσαμε πίσω.
Montesquieu: Που;
Machiavelli: Όχι, το να σου το πω θα σου επέφερε έναν δεύτερο θάνατο.
Montesquieu: Για όνομα του Θεού, μίλα!
Machiavelli: Λοιπόν. . . .
Montesquieu: Τι;
Machiavelli: Ο καιρός έχει περάσει.Βλέπεις τον κυκλώνα που με παίρνει
μακριά;
Montesquieu: Μακιαβέλι!
Machiavelli: Βλέπεις τις σκιές που περνούν όχι μακριά από εσένα και
καλύπτουν τα μάτια τους; Τις αναγνωρίζεις; Είναι οι δόξες που είναι ο
φθόνος όλου του κόσμου. Τώρα ζητούν την πατρίδα τους πίσω!
Montesquieu: Παντοτινέ Θεέ, πως το επέτρεψες αυτό!"
- Maurice Joly, Οι Διάλογοι του Machiavelli και του Montesquieu στην Κόλαση (1846)
Η απολυταρχική Δυστοπία που μας περιγράφει ο Joly, μέσα από το έργο του "Οι Διάλογοι του Machiavelli και του Montesquieu στην Κόλαση", είναι ήδη εδώ. Πρόκειται για μια Δυστοπία που αποτελεί "ένα σύνολο από τρομερά πράγματα" στα οποία, όταν εκτίθεται ο χαρακτήρας του Montesquieu, το πνεύμα του "λυγίζει από τρόμο". Είναι γύρω μας. Είναι ο πλανήτης μας που μεταμορφώνεται σε μια γιγαντιαία φυλακή. Σε τόπο πείνας, μαρτυρίου και καταπίεσης.
