 |
| Μετά την καταστροφή, τί; |
Το παιχνίδι έχει αλλάξει και η ισορροπίες που κράτησαν τον κόσμο για 20 χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έχουν αποδειχτεί πως ήταν εκεί όλον αυτό τον καιρό λόγω αδράνειας. Πλέον έχουμε εισέλθει στην πιο δεσποτική ίσως εποχή της ανθρωπότητας, μια εποχή που ο νικητής καπιταλισμός έχει φτάσει στις εσχατιές του, λίγο πριν ακολουθήσει πίσω από τον κομμουνισμό στον ίδιο Καιάδα.
Τα τελευταία 10 χρόνια έχουν αποδειχτεί καταστροφικά για τον Δυτικό κόσμο. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ επιμένουν να εμπλέκονται από τον έναν πόλεμο στον άλλο, με κύριο σκοπό να κατακτήσουν και να υποτάξουν μάζες ολόκληρες από θυμωμένους μουσουλμάνους που τυγχάνει να βρίσκονται πάνω στα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου.
Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μια παγκόσμια κατάρρευση η οποία δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί με δάνεια μηδενικών επιτοκίων από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Για την ακρίβεια, υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι που φαντάζονται πως τα επιτόκια είναι εκείνα που μας προκαλούν όλα τα προβλήματα και το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα σύστημα απολύτως ελεύθερης πίστωσης για να ξεφύγουμε από την κρίση. Αυτό είναι μια ακόμα παρανοϊκή θεωρία, από εκείνες που μας έχουν παρασύρει σε μια άβυσσο, η οποία δεν είναι όπως ακριβώς την οραματίζονταν οι νεοφιλελεύθεροι υπέρμαχοι της “ελεύθερης αγοράς”. Η απόδειξη γι' αυτό είναι η Ιαπωνία. Για πολλά χρόνια η οικονομία της υπήρξε το πρότυπο μιας φιλελεύθερης χώρας και το παράδειγμα για την εφαρμογή της Πολιτικής Μηδενικών Επιτοκίων. Κάθε χρόνο τα πράγματα, για αρκετό χρόνο πριν τη Φουκουσίμα, πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.
