Με την εκπληκτική πένα του Τηλέμαχου Σταυρόπουλου (Helm)

Όταν το χιούμορ και το ταλέντο πετυχαίνουν κέντρο...

Περισσότερα δείγματα δουλειάς του ταλαντούχου Τηλέμαχου Σταυρόπουλου θα βρείτε πατώντας εδώ.

Μνημονιακές Δεσμεύσεις: Τίποτα δεν χρειάζεται να καταγγελθεί, όλα μπορούν να καταργηθούν

Μνημόνιο 2. Και χωρίς ημερομηνία!
Μια ωραία λευκή επιταγή!

Του καθηγητή Δημοσίου Δικαίου, Γιώργου Κατρούγκαλου ΔΠΘ

"Οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας μπορεί να καταργηθούν χωρίς σημαντικά νομικά προβλήματα. (Εξυπακούεται ότι υφίστανται, προφανώς, πολύπλοκες πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις του θέματος, για τις οποίες μερικές σκέψεις αναπτύσσονται στο τέλος του άρθρου.) 

Η επιχειρηματολογία που ακολουθεί συνοψίζεται στις εξής δύο κεντρικές θέσεις:

α) Τα μνημόνια καθ' εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις, συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε οι σχετικοί νόμοι που τα εφαρμόζουν έχουν τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο.

β) Δεδομένου ότι οι δανειακές συμβάσεις, που αποτελούν διεθνή συνθήκη, δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με τη συνταγματική διαδικασία, οι σχετικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές δεν έχουν υπερνομοθετική ισχύ, ως κανόνες διεθνούς δικαίου.
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με μεταγενέστερο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία οποιασδήποτε σύμβασης.


1. Τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνείς κανόνες δικαίου

Στο ερώτημα για τη νομική φύση του μνημονίου η απάντηση που δόθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας 668/2012 είναι ορθή και συνοψίζεται στο ότι τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνή σύμβαση.
(Αντιθέτως, κατά τη γνώμη μου, είναι εσφαλμένη η κρίση του Δικαστηρίου περί συνταγματικότητας των ρυθμίσεων του μνημονίου που παραβιάζουν βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα).
Και τούτο γιατί τα ελάχιστα αναγκαία εννοιολογικά στοιχεία της διεθνούς συνθήκης, κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο είναι α) να περιέχει αυτή κανόνες δικαίου και όχι απλώς προγραμματικές διατάξεις και β) τα υποκείμενα του διεθνούς δικαίου τα οποία συμβάλλονται να στοχεύουν να προσδώσουν διεθνή νομική δεσμευτικότητα στους εν λόγω κανόνες.
Και τα δύο αυτά στοιχεία ελλείπουν από τα μνημόνια. Αυτά χαρακτηρίζονται από τον ίδιο το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ τα ίδια προσδιορίζουν τις προβλέψεις τους ως «σχέδιο δράσης».
Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, μένει να απαντηθεί το ερώτημα εάν τα μνημόνια αποτελούν απλώς πολιτικό πρόγραμμα ή συνιστούν παράλληλα διεθνή υποχρέωση της χώρας, που απορρέει από άλλο κανόνα δικαίου.
Δεδομένου ότι οι πολιτικές υποχρεώσεις ανελήφθησαν έναντι του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ερώτημα θα πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά ως προς τον καθένα από τους διεθνείς αυτούς οργανισμούς.

2. Μνημόνια και ΔΝΤ

Για τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ δεν συνάφθηκε σύμβαση, ούτε απαιτείται, σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες ένταξης της χώρας μας σε αυτό. Το ΔΝΤ διαμορφώνει τα «Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής» κατόπιν σχετικής «επιστολής πρόσκλησης» του ενδιαφερόμενου κράτους (Letter of Intent) που εγκρίνεται στη συνέχεια με απόφαση του  Εκτελεστικού του Συμβουλίου.

Με αυτόν τον τρόπο το ΔΝΤ εμφανίζεται να μην αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών, δεδομένου ότι απλώς ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της «επιστολής προθέσεων».
(Η οποία, βεβαίως, είναι σχεδόν πανομοιότυπη σε όλες τις περιπτώσεις, εφόσον ουσιαστικά υπαγορεύεται από το ίδιο, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης συνταγής της «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον»

Συνεπώς,  τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο «Letter of Intent» συνιστούν απλώς προτεινόμενες πολιτικές ενός κυβερνητικού προγράμματος, η εγκατάλειψη των οποίων δεν συνιστά αθέτηση διεθνούς συμβατικής υποχρέωσης, αν και έχει -προφανώς- ως συνέπεια την διακοπή της περαιτέρω χρηματοδότησης από το ΔΝΤ.

3. Μνημόνιο και Δανειακές συμβάσεις

Και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι δεν αποτελούν απλή σύμβαση κρατικού δανείου από αυτές που, κατά πάγια πρακτική, δεν κυρώνονται με τυπικό νόμο.
Και τούτο διότι αφορούν σε φορολογία, οικονομική συνεργασία και επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, εφόσον ρητά παραπέμπουν στους όρους του μνημονίου, ως προϋπόθεση εκτέλεσής τους. Επομένως, εάν είχαν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων.

Ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για την κύρωση τους, καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση, αλλά μετά το σχετικό νομοσχέδιο αποσύρθηκε, η δεύτερη ψηφίστηκε δύο φορές ως σχέδιο[1], δεν ήρθε όμως ποτέ για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της, όπως θα έπρεπε.

4. Μνημόνια και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

- "'Όσοι καταψηφίσουν το Μνημόνιο 2 θα διαγράφονται από το κόμμα
και δεν θα είναι υποψήφιοι στις εκλογές!"
Μην μας πουν και φιλομνημονιακούς...!

Υποστηρίζεται η υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους να υλοποιήσει τα μνημονικά μέτρα απορρέει από την Απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία προσδιορίσθηκαν τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα, που υποχρεούται να λάβει το ελληνικό κράτος για να περιορίσει το υπερβολικό έλλειμμα. Ούτε όμως από την Απόφαση αυτή απορρέουν διεθνείς δεσμεύσεις για τη χώρα μας, διότι περιέχει ρυθμίσεις σε τομείς που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ούτε καν συντρέχουσα αρμοδιότητα, όπως η φορολογία, οι συντάξεις και οι μισθοί.

Ως γνωστό, η Ένωση ασκεί μόνον δοτές και περιορισμένες αρμοδιότητες, εκείνες δηλαδή που της έχουν παραχωρήσει τα κράτη με τις Συνθήκες.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν νομικά προβλήματα για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα ήθελε να τερματίσει την καταστροφική εξάρτηση της χώρας από τις άδικες και αντιαναπτυξιακές δεσμεύσεις που της επιβλήθηκαν. Όλοι οι νόμοι του μνημονίου μπορεί να καταργηθούν με απλή πλειοψηφία.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας μπορεί να καταγγείλουν από την δική τους μεριά την δανειακή σύμβαση, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών νόμων.

Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, δεδομένου ότι δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες.

Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος  για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου:

Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις, που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου.
Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες.

Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για την Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes -ICSID-) το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου δηλαδή οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού κανόνα του διεθνούς δικαίου.

Την αρχή αυτή επιβεβαίωσε πρόσφατα σε σχέση με το χρέος της Ρωσίας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από τη σύμβαση σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών.

Καταλήγοντας: Αντίθετα με το κλίμα φόβου που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή σε αυτό δεν αποτελεί μονόδρομο. Αντιθέτως, υπάρχουν πάντα διέξοδοι ελπίδας για μία άλλη πολιτική, εξόδου από την κρίση και την εξάρτηση.

Πηγή: Καλάμι
_______________________________

[1] Αρχικά κατατέθηκε και ψηφίστηκε ως παράρτημα 13 του νόμου 4046/2012, με τη μορφή «Σχεδίου Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.). της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος». Στη συνέχεια, την 14/3/2012, μία άλλη εκδοχή της, στην οποία έχει προστεθεί ως εγγυητής και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (που έχει ως σκοπό την χρηματοδότηση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών) πήρε τη μορφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ενώ την ίδια μέρα κατατέθηκε στη Βουλή και ο κυρωτικός της νόμος. "

"Ένωση Σταθερότητας": Το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ!

Η απαρχή του 4ου Ράιχ...

Αυτή κι αν είναι είδηση... Το Βερολίνο προωθεί τη δημιουργία της "Ένωσης Σταθερότητας". Η διασπαστική αυτή κίνηση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα οδηγήσει σύντομα στο τέλος της Ένωσης των 27 και της Ευρωζώνης όπως τη γνωρίζουμε! Κοινώς, έφτασε το τέλος του ευρώ και του παραμυθιού της Ευρώπης των Λαών... Κάτι που οι Εγγλέζοι μας προειδοποιούν εδώ και πολλά χρόνια και αποτελούσε τη βασική τους ένσταση για την είσοδό τους στην Ευρωζώνη.

Σε αυτή τη νέα Ένωση θα συμμετέχουν σε πρώτη φάση οι ισχυρότερες οικονομίες, οι οποίες θα προσχωρήσουν υπό την ηγεμονία της Γερμανίας. Βλέπουμε, με άλλα λόγια, τη δημιουργία μιας νέας γερμανικής αυτοκρατορίας, δηλαδή του 4ου Ράιχ. Καθώς και αυτές οι οικονομίες απειλούνται με χρεωκοπία λόγω του ντόμινο που έχει ξεκινήσει, θα επιλέξουν να καννιβαλίσουν τον εθνικό πλούτο των ασθενέστερων χωρών της περιφέρειας (των υπολοίπων 17-19 χωρών), για να επιβιώσουν. Ανάμεσα σε αυτές τις χώρες θα είναι βεβαίως και η Ελλάδα...

Με το που θα ξεκινήσει η εφαρμογή αυτού του σχεδίου, η χώρα μας θα σταματήσει να υφίσταται ως ανεξάρτητο έθνος και ως ιστότιμο μέλος της ΕΕ και θα συνεχίσει να υπάρχει σαν γεωγραφικός χώρος και γερμανική κτήση. Δηλαδή, σαν μια αγελάδα για οικονομικό άρμεγμα και σαν δεξαμενή σκλάβων που θα εργάζονται σχεδόν δωρεάν στα γερμανικά εργοστάσια, για ένα πιάτο φαΐ.

Αυτή η εξαιρετικά δυσάρεστη εξέλιξη τουλάχιστον θα μας επαναφέρει στην πραγματικότητα, θα μας αφυπνίσει από τον μηντιακό λήθαργο που μας έχει αποβλακώσει τα τελευταία χρόνια. Επίσης θα αποτελέσει και το τέλος αυτού του αστείου ψευδοδιλήμματος "ευρώ ή χάος". Με το που φεύγει το ευρώ από την εξίσωση, το μόνο πραγματικό δίλημμα που θα έχουμε πλέον θα είναι "ελευθερία ή θάνατος". Κυριολεκτικά...

Πλέον, με την ιδρυτική αυτή πράξη της νέας γερμανικής αυτοκρατορίας και του κλαμπ των χωρών που θα την αποτελούν, θα επισημοποιηθεί και η νέα Κατοχή της χώρας μας. Παράλληλα, θα γίνει κατανοητό και το μέγεθος της απάτης και της υφαρπαγής του εθνικού μας πλούτου που συντελείται από την άνοιξη. Είναι η περίτρανη απόδειξη για κάτι που φωνάζουμε από αυτό το ιστολόγιο εδώ και καιρό. Δεν προλάβαμε να αναρτήσουμε το προηγούμενο άρθρο που το προέβλεπε και, να, ήλθε αμέσως και η εξέλιξη αυτή.

Φυσικά, δεν ποντάρω σε καμία περίπτωση στην αφύπνιση των Ελλήνων, που ακόμα και αυτή τη στιγμή που λεηλατείται το σπίτι τους, επιλέγουν να μένουν άπραγοι, παθητικοί και αδιάφοροι, επιτρέποντας στον εισβολέα να τους αρπάξει το βιός τους και τη ζωή τους!

Μέσα στο σκοτάδι, μέγα κακό καραδοκεί...

Επίσης, άγνωστη θα είναι η στάση της Γαλλίας σε αυτή την εξέλιξη. Μπορεί να μη συμμετάσχει στην Ένωση Σταθερότητας και να δημιουργήσει ένα δικό της Κλαμπ Μεσογειακών Λατινικών χωρών. Η πολιτιστική διαφορά με τους Γερμανούς είναι τόσο μεγάλη, που δύσκολα θα μπορέσουν αυτά τα δύο έθνη να συνυπάρξουν. Σύντομα, θα δούμε και άλλη διάσπαση σε άλλες επιμέρους οντότητες, στο κλάμπ των 8.

Όπως και να 'χει, κανένα κλάμπ δεν θα μας περιλαμβάνει, καθώς η μόνη μας μοίρα πλέον είναι εκείνη της γερμανικής κτήσης, με όλα όσα περιλαμβάνει αυτό: Μηδενικά πολιτικά δικαιώματα, υποτέλεια, βίαιη αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, μετατροπή της Ελλάδας σε μια μεγάλη Ειδική Οικονομική Ζώνη και δουλεία του πληθυσμού, ο οποίος θα αξιοποιείται στα γερμανικά εργοστάσια που θα στήσει εδώ το Ράιχ. Έτσι αντιμετωπίζουν παραδοσιακά την αδυναμία οι Γερμανοί.

Σαφώς είναι φρικτή αυτή η προοπτική, αλλά αν την αφήσουμε να εξελιχθεί με εμάς σε θέση του παθητικού παρατηρητή, όπως κάνουμε ώς τώρα, θα είναι ακόμα πιο φρικτή. Φτάσαμε στο τέλος των ψεμμάτων περί Ευρώπης των Λαών, περί ευημερίας, περί αλληλεγγύης και κοινής πορείας. Σύντομα θα καταλάβουμε πως αποτελούμε τους νέους Εβραίους για τους Γερμανούς, τα νέα τους θύματα...

Καλώς ορίσατε στον Φρικτό Γοτθικό Εφιάλτη του Δόκτορα Σόιμπλε...

Η είδηση της δημιουργίας της "Ένωσης Σταθερότητας" διά στόματος Σόιμπλε

Βερολίνο, Γερμανία

Ο πυρήνας των 8 έως 10 χωρών της Ευρωζώνης, με τον οποίο το Βερολίνο είναι αποφασισμένο να προχωρήσει στο σχέδιο για αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, έχει πλέον και όνομα: "Ένωση Σταθερότητας".

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπήρξε για άλλη μια φορά αποκαλυπτικός. Σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι ARD δήλωσε: "Μπορούμε να το κάνουμε γρήγορα. Ο στόχος είναι οι χώρες-μέλη του κοινού νομίσματος να δημιουργήσουν τη δική τους Ένωση Σταθερότητας και να επικεντρωθούν σ' αυτό".

Η τοποθέτηση Σόιμπλε επιβεβαίωσε τις πληροφορίες ότι το Βερολίνο και το Παρίσι έχουν αποφασίσει να προωθήσουν το νέο σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας το συντομότερο δυνατό, ακόμα και με ιδιαίτερα δραστικές μεθόδους.

Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, μεταξύ των εναλλακτικών λύσεων που εξετάζονται από το Βερολίνο και το Παρίσι είναι να συνυπογράψουν άμεσα τη συμφωνία με 8 έως 10 μέλη της Ευρωζώνης, απειλώντας ουσιαστικά να αφήσουν τους υπόλοιπους που αμφιταλαντεύονται βορά στις ορέξεις των αγορών.

Ο Σόιμπλε υποστήριξε ότι η Ένωση Σταθερότητας μπορεί να αποτελέσει ένα καθοριστικό βήμα για να ανακτήσουν οι χώρες την εμπιστοσύνη των αγορών. "Το σημαντικό για να πειστούν οι επενδυτές είναι το σταθερό νόμισμα" τόνισε και πρόσθεσε ότι αυτό όμως σημαίνει πως όλες οι χώρες της Ευρωζώνης πρέπει να πράξουν το καθήκον τους και να πειθαρχήσουν τα δημοσιονομικά τους.

Σύμφωνα με πηγές της γερμανικής κυβέρνησης, τις οποίες επικαλείται η εφημερίδα Tagesspiegel, η πρωτοβουλία της Γαλλίας και της Γερμανίας έχει τη στήριξη και της Ιταλίας, καθώς επίσης της Ολλανδίας και τη Φινλανδίας, ενώ οι συνομιλίες και με άλλες χώρες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Newsroom ΔΟΛ

Η θλιβερή, ανεπαρκής και μοναχική φιγούρα με το όνομα Γιωργάκης

Είμαι σίγουρος πως στις εκλογές του 2009, τη στιγμή που οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ έβαζαν την ψήφο τους στην κάλπη, δεν θα μπορούσαν να  σκέφτονταν ούτε στους πιο τρελούς τους εφιάλτες για το πού θα μπορούσε να φτάσει ο Γιωργάκης Παπανδρέου. Ο άνθρωπος που κατάφερε μέσα σε δύο μόλις χρόνια να γίνει ο πλέον μισητός πολιτικός των τελευταίων ετών. Είμαι σίγουρος πως ακόμα και εκείνοι οι θλιβεροί που πανηγύριζαν μπροστά στις κάμερες για την εκλογική νίκη του, θα προτιμούσαν μέσα τους να έκοβαν το χέρι τους παρά να το έκαναν ξανά.

Μετά την αιφνιδιαστική προκήρυξη δημοψηφίσματος – με ξεκάθαρο σκοπό να σώσει το τομάρι του – ο Γιωργάκης δημιούργησε, με το τσουνάμι ηλιθιότητας που εξαπέλυσε, μια πλημύρα που απειλεί να μας πνίξει όλους.

Η κίνηση αυτή προκάλεσε πρωτοφανείς εξελίξεις και στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Ο γαλλογερμανικός άξονας Μερκοζύ απαίτησε χθες από την ελληνική κυβέρνηση, υπό μορφή τελεσιγράφου, να προβεί σε δημοψήφισμα μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου με μοναδικό ερώτημα το αν η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ ή αν θα εξέλθει από την Ευρώπη (το γνωστό εκβιαστικό ψευδοδίλημμα που έχουμε ακούσει ξανά και ξανά στην Ελλάδα, ευρώ ή τανκς-χάος-χρεωκοπία). Παράλληλα, η Φυρερίν Μέρκελ απαίτησε από το σύνολο του ελληνικού πολιτικού προσωπικού την πίστη και αφοσίωση στο Σχέδιο Eureka, το προσωπικό της pet project, αλλιώς λέει δεν θα πληρώσει.

Η πράξη αυτή είναι πρωτοφανής και αποτελεί μια καθαρά επιθετική κίνηση κατά της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Πρόκειται για πραξικοπηματική κίνηση με στόχο την κατάλυσης του πολιτεύματος και του Συντάγματος, καθώς επίσης και κάθε έννοιας Ευρωπαϊκού Δικαίου. Έχουμε αξιωματούχους άλλων κρατών να επιχειρούν να επιβάλουν διά του ωμού εκβιασμού και με το πιστόλι στον κρόταφο τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το οποίο θέτει μάλιστα θέμα παραμονής της χώρας μας στην Ευρωζώνη! Παράλληλα, τίθεται σοβαρό θέμα ευρωπαϊκής και εθνικής νομιμότητας όταν ξένοι αξιωματούχοι επιβάλλουν στον Έλληνα πρωθυπουργό να αλλάξει το θέμα του δημοψηφίσματος, αλλά και της ημερομηνίας της διεξαγωγής του και εκείνος το δέχεται!

Το δημοψήφισμα αυτό είναι απαράδεκτο και δεν πρέπει να γίνει ποτέ. Αντίθετα, είναι επιβεβλημένη η διεξαγωγή εθνικών εκλογών, το αποτέλεσμα των οποίων θα δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό πλαίσιο που θα αποκλείει τη συμμετοχή του άκρως επικίνδυνου Γιωργάκη Παπανδρέου στην εξουσία. Παράλληλα, η διεξαγωγή εκλογών θα ακυρώσει και τις παράλογες και παράνομες απαιτήσεις του γαλλογερμανικού άξονα και την επίσημη άμεση μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία.

Από την άλλη, η νεοΝΔ ορκίζεται πως θα στηρίξει τη νέα δανειακή σύμβαση, καθώς είναι "αναπόφευκτη" (πόσο βολικό!) Με κωλοτούμπες του στυλ πως "άλλο η δανειακή σύμβαση, άλλο οι όροι της" θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως η νεοΝΔ θα συνεχίσει στο ακέραιο την καταστροφική νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας των υπαλλήλων των τραπεζών. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο με τον Γιωργάκη Παπανδρέου, αλλά σχεδόν του συνόλου του πολιτικού κατεστημένου το οποίο έχει δώσει γη και ύδωρ στο νέο υπό δημιουργία γερμανικό Ράιχ.

Επίσης, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εξελίξεις (αν μπορέσουμε να πιστέψουμε τις δηλώσεις του Γιώργου Καρατζαφέρη) είναι η απαίτηση της Μέρκελ να αναλάβει την πρωθυπουργία ο... Κώστας Σημίτης! Ας θυμηθούμε πως ο "Μέγας Εκσυγχρονιστής" Σημίτης ήταν ο κύριος υπεύθυνος για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη με ψευδή δημοσιονομικά στοιχεία, τα οποία πλαστογράφησε έπειτα από εντολή του η Goldman Sachs. Με μια εκλεπτυσμένη απάτη μέσω swaps και ανταλλαγής συναλλάγματος με εικονικές συναλλαγματικές ισοτιμίες (!) η Goldman Sachs και η κυβέρνηση Σημίτη εμφάνισαν πρωτοφανή εικονικά πρωτογενή πλεονάσματα και έβαλε την Ελλάδα στη Νομισματική Ένωση, πληρώντας ψευδώς τα κριτήρια εισδοχής.

Αν είναι αληθινές οι πληροφορίες αυτές, τότε η Φυρερίν Μέρκελ απαιτεί ο άνθρωπος αυτός να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, για να μας δώσει ως αντάλλαγμα τα 8 δις της 6ης δόσης! Και το κάνει την ίδια στιγμή που μας κατηγορούν συλλογικά ως Έλληνες για αυτό το "έγκλημα"! Τώρα οι ίδιοι πιέζουν να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας ο κύριος αυτουργός αυτής της πράξης Κώστας Σημίτης, ο οποίος ουδέποτε αντιμετώπισε τη δικαιοσύνη για τις πράξεις του!

Αν είναι αλήθεια πως αυτό απαιτεί η Μέρκελ, τότε δίνει πλάτες σε αυτό το άτομο και υποθάλπει την πράξη της πλαστογραφίας των ελληνικών στοιχείων! Και αυτό μόνο και μόνο επειδή είναι δικός τους άνθρωπος. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο και ως εργαλείο υποδούλωσης μεταμοντέρνων αποικιών.

Είναι προφανές από τα παραπάνω πως έχει χαθεί η κάθε πρόφαση νομιμότητας και δικαίου. Αυτή τη στιγμή, η ωμή γερμανική εξουσία και η γαλλική υποκρισία εκφράζουν με τον βιαιότερο τρόπο την αδηφαγία και την ακόρεστη απληστία των τραπεζών κατά των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Έχουμε φτάσει στο θλιβερό για τον πολιτισμό μας σημείο να έχουμε τα πλεονασματικά κράτη και τις τράπεζες να τοποθετούν εαυτόν πάνω από τα υπόλοιπα κράτη και τις κοινωνίες και να απαιτούν υποτέλεια. Μπήκαμε στο επόμενο στάδιο του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, στο οποίο είναι πλέον σίγουρο πως θα εμφανιστεί η κοινωνική βία ως το κύριο μέσο επίλυσης διαφορών και κοινωνικών ανισοτήτων. 

Τα βατραχάκια του Γκαλβάνι

Μια συμβολική φωτογραφία που μας δείχνει το τεράστιο
πολιτικό ανάστημα των δύο μέγιστων αυτών πολιτικών
ανδρών της χώρας, που έβγαλαν και σλόγκαν
πως είναι μαζί στο κόλπο... [Πηγή: Getty Images]

Η θλιβερή χθεσινή εμφάνιση του "πρωθυπουργού" της κατοχικής κυβέρνησης σηματοδοτεί, κατά τη γνώμη μου, το τέλος της εποχής Γιωργάκη Παπανδρέου του Τρομοκρατημένου Λακέ. Η θλιβερή του εικόνα έδειξε στον ελληνικό λαό ένα πράγμα: Αυτή τη στιγμή είναι πασιφανές πως δεν έχουμε πλέον κυβέρνηση, αλλά τα βατραχάκια του Γκαλβάνι, που όσο περνάει ρεύμα (όσο πέφτει το χρήμα από την ΕΚΤ) τόσο κουνιούνται τα μέλη τους. Όμως στην πραγματικότητα, τα βατραχάκια είναι ψόφια εδώ και καιρό και η κίνηση οφείλεται στο ρεύμα που ενεργοποιεί του μυς των ποδιών τους...

Παράλληλα, ο αυτοαποκαλούμενος "αναπληρωτής πρωθυπουργός" και θεσμικός "υπουργός οικονομικών" της κατοχικής κυβέρνησης Μπενίτο ο Άσχετος, ξαναχτύπησε με μια γιγαντιαίων διαστάσεων μπαρούφα, στην απελπισμένη προσπάθεια του να εισπράξει τα μπράβο των Ευρωπαίων αφεντικών του και ένα χάδι στο αυτί επιβάλοντας φορολογία μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ (δηλαδή "υπήκοε, ή πληρώνεις τον φόρο ή σου κόβουμε το ρεύμα"). Παρόλο που αυτό το μέτρο δύσκολα εφαρμόζεται (προφανώς ο πονηρός Μπενίτο ποντάρει πως μέχρι να κριθεί αντισυνταγματικό στο ΣτΕ θα περάσουν μήνες), ήδη το σχέδιο προσκρούει στην αντίδραση της ΓΕΝΟΠ, πως δεν συμφωνούν να προβούν σε εισπράξεις φόρων μέσω των λογαριασμών και πως θα την υπονομεύσουν! Η προχειρότητα και η ανικανότητα σε όλο τους το μεγαλείο από έναν πονηρό τύπο που ονειρεύεται να γίνει πρωθυπουργός στη θέση του πρωθυπουργού.

Τα βατραχάκια του Γκαλβάνι. Όσο περνάει το ρεύμα, τόσο
αυτά κινούνται χωρίς να είναι ζωντανά. Κάτι σαν τη σημερινή
"κυβέρνηση" που δεν κυβερνά, αλλά ανακοινώνει μέτρα και
προσπαθεί να ξεπουλήσει κομμάτι της χώρας κάθε φορά
που δέχεται ηλεκτροσόκ

Υπάρχει ένα μεγάλο μυστικό το οποίο δεν θα το ακούσουμε ποτέ από τα κανάλια της τηλεόρασης και τις εφημερίδες: Τα πράγματα καταρρέουν με γοργούς ρυθμούς γιατί οι τράπεζες καταρρέουν. Όλη η κερδοσκοπία, η αρπακτικότητα, η ανηθικότητα, η λαμογιά και τα ψέματά τους δεν αρκούν πλέον για να διατηρήσουν το σύστημα στη θέση του. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι άδεια κελύφη τα οποία είναι κι αυτά σαν τα βατραχάκια του Γκαλβάνι: Όσο περνάει ρεύμα (χρήμα) από τις κεντρικές τράπεζες και όσο μεταφέρονται τα χρέη στους λαούς, αυτές κάνουν κινήσεις, αλλά δεν είναι ζωντανές. Είναι το ίδιο ψόφιες με τα βατραχάκια και φυσικά με την ελληνική κυβέρνηση, καθώς αυτή αποτελεί φαινόμενο του δικού τους αποσαθρωμένου και διαλυμένου συστήματος.

Η φετινή ΔΕΘ σηματοδοτεί την είσοδο της χώρας σε μια νέα, σκοτεινή εποχή. Ήδη οι Ευρωπαίοι συζητούν αν θα προχωρήσουν σε ανθρωποθυσία της Ελλάδας για να εξευμενίσουν τον Μαμμωνά, τον δαίμονα του χρήματος, μπας και σωθεί το ευρώ. Όμως, όσες ανθρωποθυσίες (κυριολεκτικά) και να κάνουν, το γραφειοκρατικό πείραμα της Ένωσης φτάνει στο τέλος της. Σύντομα θα αντικατασταθεί από κάτι πιο σκοτεινό, πιθανώς το γερμανικό Δ' Ράιχ, και το ευρώ από το βορειοευρωπαϊκό μάρκο.

Στην Ελλάδα έχουμε μπει σε μια πορεία προς τη νέα δραχμή. Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν μάθαινα πως την εκτυπώνουν ήδη κάπου στην Αγγλία. Αυτό το βασίζω στα λεγόμενα των Γερμανών αξιωματούχων και αξιωματούχων της ΕΚΤ, τα οποία μας μιλάνε για Σχέδιο Β' και διάφορα παρόμοια. Προσωπικά το χαρακτηρίζω Ιφιγένεια εν Αυλίδι: Η ανθρωποθυσία της κόρης μήπως και περάσουν με ασφάλεια απέναντι οι υπόλοιποι.

Προτεινόμενο χαρτονόμισμα 10.000 νέων δραχμών
με απεικόνιση μεγάλου πολιτικού και πατριώτη ανδρός
[Σατυρική εικόνα από το epicnews.gr]

Επίσης, εδώ τίθενται και πολύ καίρια ερωτήματα. Τί μορφή θα έχει η νέα δραχμή; Θα είναι αξιόγραφο, θα εκπροσωπεί κάποια αξία (πχ το απόθεμα της Ελλάδας σε χρυσό, αν υπάρχει ακόμα); Ή θα είναι κι αυτή χρεώγραφο, δεν θα αντιπροσωπεύει καμία αξία και θα την προμηθεύεται η χώρα μας από τις ιδιωτικές τράπεζες με τόκο; Τείνω να πιστεύω το δεύτερο, πράγμα που σημαίνει πως κι αυτή η νέα δραχμή θα αντικατασταθεί σύντομα, καθώς οι αξίες την παγκόσμια οικονομίας αλλάζουν άρδην.

Παρόλα αυτά, η κίνηση μεταφοράς στη νέα δραχμή θα επιτρέψει, σύμφωνα με το σχέδιο, στη Γερμανία να αποκτήσει το σύνολο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, τις ΔΕΚΟ και μεγάλη ακίνητη περιουσία με τουλάχιστον 60% έκπτωση! Τόσο περίπου υπολογίζεται πως θα χάσει την αξία της η νέα δραχμή σε σχέση με το ευρώ. Οι Γερμανοί που θα διαθέτουν ευρώ ή έστω νέο μάρκο, θα έχουν ένα πολύ πιο ισχυρό νόμισμα και μ' αυτό θα επιχειρήσουν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία του ξεπουλήματος της πρώην χώρας μας και νυν γερμανικής αποικίας. Η δε νέα δραχμή θα τους επιτρέπει να πληρώνουν τις νέες στρατιές σκλάβων που επιθυμούν να τοποθετήσουν στις Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), δηλαδή στα στρατόπεδα εργασίας (Arbeitslager) που επιχειρούν να στήσουν στην Ελλάδα, καθώς οι αμοιβές σ' αυτό το νέο άχρηστο νόμισμα, αλλά και η καθολική έλλειψη δικαιωμάτων του εργατικού δυναμικού, θα επιτρέπουν στα προϊόντα τους να είναι ανταγωνιστικά και τόσο φτηνά όσο τα κινέζικα. Πολλοί Έλληνες θα ζουν υπόδουλοι και θα πεθάνουν εκεί μέσα.

"Η εργασία απελευθερώνει", έγραφε η η πύλη του "στρατοπέδου
εργασίας" Νταχάου. Προτεινόμενη πινακίδα για την κεντρική
 πύλη της νέας ΕΟΖ Ασπροπύργου (Aspropyrgos Arbeitslager).
Καθώς αυτό το στρατόπεδο θα αποτελεί χώρο εργασίας και
υπάρχει ήδη το καλούπι για την ταμπέλα, οι εταίροι μας,
οι καλοί Γερμανοί, που μας πονάνε, αποφάσισαν να μην πάει
χαμένο ένα τόσο πιασάρικο σύνθημα
και το επαναλαμβάνουν.

Ένα ακόμα ζήτημα είναι το θέμα ποιά θα είναι η πολιτική που θα αντικαταστήσει τη σημερινή, μετά την αναπόφευκτη πτώση της ανίκανης, διεφθαρμένης και τεμπέλικης κυβέρνησης Γιωργάκη Παπανδρέου. (Έτσι δεν αποκαλούσε τον ελληνικό λαό; Κι όμως, αποδείχτηκε πως τα επίθετα αυτά αφορούν τον ίδιο και το τσούρμο που έχει μαζέψει γύρω του. Αυτό δεν μπορεί να αντέξει και μετά την εμφάνιση στην ΔΕΘ, είδαμε για πολλοστή φορά πως ο Γιωργάκης είναι γυμνός). Θα έχουμε νέα τσιράκια των Γερμανών και των τραπεζιτών να μας κυβερνούν ή μήπως η ελληνική πολιτική θα αλλάξει κατεύθυνση, πχ με μια επέμβαση του στρατού ή με φαινόμενα νέου εμφυλίου πολέμου; Ο καιρός μόνο θα δείξει.

Θέλετε να ξέρετε ποιο είναι το πραγματικό μεγαλύτερο πολιτικό ζήτημα του καιρού μας; Τα τρόφιμα! Αρχίστε να φυτεύετε τα τρόφιμά σας πάνω στις ταράτσες, μέσα σε μπαζοσακούλες. Εξασφαλίστε μ' αυτό τον τρόπο την προσωπική σας επιβίωση κι αυτή της οικογένειάς σας! Μην εμπιστεύεστε ένα σύστημα που βλέπετε πως καταρρέει ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια σας! Πιστέψτε στον εαυτό σας και σ' αυτό που βλέπετε και όχι στις ξεπουλημένες ομιλούσες κεφαλές των (κυριολεκτικά, βάσει του Άρθρου 99) χρεωκοπημένων τηλεοπτικών καναλιών. Ανοίξτε τα μάτια σας, ατσαλωθήτε, γιατί θα πρέπει να κτίσουμε μια νέα ελληνική κοινωνία, μια νέα χώρα, ξανά από την αρχή.

Γύρω γύρω στο σιφόνι

Οι τράπεζες πρέπει να επιβιώσουν.
Οι αγορές πρέπει να αυτορρυθμίζονται.
Η ανάπτυξη είναι κοντά.

Ο λεγόμενος Πρώτος Κόσμος είναι σε κατάσταση συνεχούς κατάρρευσης. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία είναι οι χώρες που βιώνουν εντονότερα την τραγική αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού και της γελοίας ιδεοληψίας πως οι αγορές πρέπει να αφεθούν ελεύθερες να αυτορρυθμίζονται.

Το παραμύθι έχει τελειώσει και δυστυχώς το τέλος του δεν είναι καλό. Είναι ένα παραμύθι που δημιουργήθηκε από τη νοσηρότερη φαντασία, η οποία ξεπέρασε κι αυτή των αδελφών Γκριμ. Ήταν ένα παραμύθι με μάγισσες, στοιχειά, τέρατα, δαίμονες, λυκάνθρωπους, βαμπίρ και τραπεζίτες.

Ο λόγος της κατάρρευσης: Η ολοκληρωτική αποτυχία της ΠΜΕ

Το κύριο εργαλείο που θα μας έφερνε στον καπιταλιστικό παράδεισο είναι η Πολιτική Μηδενικών Επιτοκίων. Αυτή η πολιτική ευαγγελίζεται στα πλήθη την ιδέα πως ο δανεισμός φτηνού χρήματος θα κάνει του φτωχούς πλουσιότερους. Στην πραγματικότητα αυτό είναι μια μπαρούφα που πλέον δείχνει πόσο εγκεφαλικά νεκροί και πόσο ξεπουλημένοι σε όποιον πληρώνει τα περισσότερα είναι οι οικονομολόγοι. Γιατί οι στατιστικές και η ιστορία μας λένε άλλα: Μας λένε πως τους μόνους που συμφέρει αυτή η πολιτική είναι οι άνθρωποι στην κορυφή, το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τους μόνους που άγγιξε η “ευμάρεια” είναι αυτοί. Οι υπόλοιποι γυρίζουμε γύρω γύρω στο σιφόνι που μας ρουφάει στον χαμό μας.

Εξελίξεις από το μέτωπο του Παγκόσμιου Οικονομικού Πολέμου

Οι χαρτογιακάδες αντεπιτίθενται

Ο οίκος αξιολόγησης Moody's, μια από τις κύριες μονάδες ψυχολογικού πολέμου και διεξαγωγής εκστρατειών Σοκ και Δέος ενάντια στις κοινωνίες, ο οποίος λειτουργεί για το συμφέρον του παγκόσμιου τραπεζικού καρτέλ, μόλις χθες υποβάθμισε την Πορτογαλία κατά 4 βαθμίδες.

Η παράδοξη αυτή κίνηση φάνηκε να αιφνιδίασε τη γρια ανήμπορη ξεδοντιάρα ΕΕ, η οποία μούγκρισε με λύσσα και σήκωσε τη μαγκούρα της απειλιτικά, αλλά δεν φάνηκε να κάνει και πολλά. Η φασιστική στάση της απέναντι στην χώρα μας και η επικράτηση της ναζιστικής πολιτικής πως οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουμε με αίμα τη δεινή δημοσιονομική θέση της χώρας έδειξε περίτρανα στον κόσμο πως η Ευρώπη πνέει τα λοίσθια.

Το νέο θύμα των κορακιών, που έχουν μαζευτεί γύρω από τα πτώματα των χωρών της ΕΕ, είναι η Πορτογαλία. Το παράδοξο σ' αυτή την υπόθεση είναι πως η χώρα αυτή έχει κάνει ακριβώς ό,τι της έχει πει η Τρόικα και το ΔΝΤ. Τα περιβόητα μέτρα λιτότητας έχουν υιοθετηθεί κατά γράμμα, παρόλο που και εκεί αποτελούν μια άσχετη συνταγή για την επίλυση των προβλημάτων της χώρας. Μααλόξ για να πέσει ο πυρετός.

Απάντηση στο άρθρο: Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάει για διάλυση

Ποιο το μέλλον της ΕΕ;

Σε απάντηση στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο "Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάει για διάλυση" στο Olympia.gr καταθέτω και την απάντηση μου εδώ, με την ελπίδα να αποτελέσει η συζήτηση αυτή την αρχή για έναν εποικοδομητικό και χρήσιμο διάλογο...

Είναι εντελώς λάθος ο διαχωρισμός που γίνεται στο άρθρο ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο διεθνές τραπεζικό καρτέλ, ή των "κερδοσκόπων" όπως έχει επικτρατήσει να τους αποκαλούν. Πρόκειται για το ίδιο και το αυτό. Η "ΕΕ των λαών", το υποτιθέμενο Κάμελοτ της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και του διαφωτισμού, μας προέκυψε να είναι τελικά ο δούρειος ίππος της τραπεζικής και νεοφεουδαρχικής ελίτ και του μεσαιωνικού σκοταδισμού. Ο τελικός στόχος τους είναι η επικράτηση τους εις βάρος των κοινωνιών και η ολοκληρωτική αρπαγή του πλούτου τους. Αφετηρία απετέλεσαν η ΟΝΕ και το Σύμφωνο Σταθερότητας, τα οποία αναβάθμισαν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Eurogroup κυριολεκτικά σε κυβερνεία της Ένωσης, αλλά όπως αποδείχτηκε, στην ουσία έστειλαν το όνειρο της Ενωμένης Ευρώπης στο πυρ το εξώτερο.

Έχετε δει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να νομοθετεί τελευταία πάνω σε σημαντικά θέματα; Σίγουρα όχι. Έχει την ίδια μοίρα με το εθνικό μας κοινοβούλιο. Οι ευρωβουλευτές είναι απλά όργανα των αφεντικών τραπεζιτών και υπακούουν τυφλά στις αποφάσεις της ΕΚΤ και του Eurogroup (Αλήθεια, όσον αφορά το τελευταίο, έχετε καταλάβει πως την Ένωση τη διοικούν οι υπουργοί Οικονομικών και οι κεντρικοί τραπεζίτες; Δεν σας παραξενεύει πόσο ειδικό βάρος έχει η οικονομία, σε σχέση με την πολιτική στην Ένωση; Δεν είναι τυχαίο).

Οι πραγματικοί λόγοι της διάλυσης που βλέπουμε στην ΕΕ είναι πολλοί, αλλά κυρίως συνοψίζονται στους εξής: Η Ευρώπη έχει αποδείξει περίτρανα πως δεν αποτελεί ενιαίο κράτος, αλλά πρωτίστως μια χαλαρή οικονομική ένωση με χαρακτηριστικά συνομοσπονδίας. Αυτό το μόρφωμα, που δεν τυπώνει καν το δικό του νόμισμα, αλλά έχει παραχωρήσει το δικαίωμα αυτό στην ιδιωτικών συμφερόντων Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έναντι κάποιου τόκου, χωρίς να επιτρέπει στα κράτη μέλη να ασκήσουν δημοσιονομική πολιτική και χωρίς να προσφέρει στήριξη και αλληλεγγύη, είναι καταδικασμένο να αποτύχει παταγωδώς.

Το αντιπραξικόπημα του πραξικοπήματος, ώ αντιπραξικόπημα!

"Ξύπνα Πρωθυπουργέ!...! Ψηφίζουμε το Μεσοπρόθεσμο!"

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, κάνουν τον κύκλο τους και τίποτε δεν έχει αλλάξει. Η πολιτική της απόλυτης υποδούλωσης στις τράπεζες συνεχίζεται ακάθεκτη και στις 28 Ιουνίου θα ψηφιστεί κανονικά η Μεσοπρόθεσμη συμφωνία, η οποία έχει ήδη πάρει προέγκριση από την Βουλή, χθες το βράδυ, κάτω από άκρα μυστικότητα και αποκλεισμό των γύρω περιοχών από την αστυνομία. Κοινώς, όπως μας είπε θριαμβευτικά συγκεκριμένος βουλευτής της ΝΔ στην σημερινή εκπομπή του Αυτιά, “έχει ήδη ψηφιστεί για να πάει στην Ολομέλεια”, δείχνοντάς μας το "μεγάλο ήθος" και την συνενοχή του ύπουλου πολιτικού μας συστήματος στο μεγάλο έγκλημα κατά της χώρας.

Η μόνη διαφορά που κάνει ο ανασχηματισμός του Γιωργάκη, που φυσικά έγινε μετά από έγκριση και συμβουλή της μαμάς του, είναι η προσθήκη της ομάδας Βενιζέλου, η οποία κάνοντας αντιπραξικόπημα στον ΓΑΠ και την Τρόικα, με την απειλή της μη-στήριξης της νέας κυβέρνησης, επέτυχε να αποφύγει αφενός την προσυμφωνημένη σύμπραξη του νεοΠΑΣΟΚ με την νεοΝΔ, και αφετέρου, να εμποδίσει την ανοιχτή συμμετοχή τραπεζιτών, στην νέα κυβέρνηση, όπως το αγαπημένο παιδί της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, ο Λουκάς Παπαδήμος.

Ο Παγκόσμιος Οικονομικός Πόλεμος και η Ελλάδα (Μέρος 3ο)

Το κράτος ως δώρο στους τραπεζίτες

Κτίριο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
Η νέα Κομαντατούρ του κράτους της Φρανκφούρτης

Αυτή την στιγμή, το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι πως ο συσσωρευμένος τόκος (δηλαδή τα πανωτόκια) στερεί το κράτος από την δυνατότητα του να εισπράττει εισόδημα μέσω της φορολογίας.

Αυτή η λειτουργία του κράτους δίνεται πλέον ελεύθερα ως δώρο από την ΕΕ στους τραπεζίτες. Τα μέτρα της συμφωνίας του Μεσοδιαστήματος προβλέπουν την εκχώρηση και την αξιοποίηση των ΔΟΥ και του φορολογικού μηχανισμού στις τράπεζες, οι οποίες θα υποκαταστήσουν το κράτος σε αυτό τον τομέα (και σε όλους του τομείς, ουσιαστικά.)

Η μανία των τραπεζιτών με τους φόρους, ξεκινάει από την λανθασμένη νεοφιλελεύθερη πολιτική των τελευταίων δεκαετιών, οι οποίες επιβάλουν το να μεταχειριζόμαστε το χρέος σαν ένα απαραίτητο κόστος των επιχειρήσεων και όχι σαν μια από τις πολλές επιλογές που έχουν για να χρηματοδοτήσουν τις δραστηριότητές τους. Το να παίρνει κανείς δάνειο από την τράπεζα για να μεγαλώσει την επιχείρησή του, παρά να βασιστεί σε δικές του δυνάμεις, όπως να βρει χρηματοδότηση από συγγενείς. θεωρείται ο εύκολος τρόπος. Η πολιτική των φτηνών δανείων, το επέτρεπε αυτό μέχρι πρόσφατα. Επιπλέον, η μανία των τραπεζιτών έρχεται και από την φορολογική παραμόρφωση η οποία ήλθε στην πορεία, την επιβολή του αφορολόγητου των τόκων.

Το τέλος του ελληνικού ονείρου...

...η αλλιώς, η αρχή ενός ολοκληρωτικού ταξικού πολέμου

"Παρακαλώ βοηθήστε με
Είμαι φτωχή και άρρωστη και
θα σας ψηφίσω. Ευχαριστώ"

Ο κλασσικός τρόπος που χρησιμοποιούσαν οι πρωτόγονες κοινωνίες ή οι χώρες οι οποίες βρίσκονταν κάτω από τρομερό στρες για να χειρίζονται του αδύναμους, τους φτωχούς και τους ηλικιωμένους ήταν να τους αφήνουν να πεθάνουν. Πρόκειται για μια λύση τύπου 'βάλτους πάνω στο παγόβουνο και ας τους να τους φάνε οι πολικές αρκούδες.'

Αυτή την στιγμή γινόμαστε μάρτυρες πως οι λεγόμενες χώρες του πρώτου κόσμου αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, τα οποία τα προκάλεσαν ανεξέλεγχτοι τραπεζίτες, με το να κόβουν κοινωνικές υπηρεσίες στους αδύναμους, στους φτωχούς και στους ηλικιωμένους.

Η μανία για να γίνει το ίδιο στην Ελλάδα έχει καταλάβει την ελληνική κυβέρνηση και αν το ψάξουμε καλά, και το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης. Είναι σημαντικό μας λένε να ζήσουμε 50 χρόνια λιτότητας, για το καλό μας. “Οποιαδήποτε άλλη επιλογή”, μας λέει η καλολαδομένη προπαγάνδα τους, “δεν υπάρχει.” Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε το να μας αρμέγουν μέχρι θανάτου είναι η μοναδική μας σωτηρία. Μας έχουν κάνει να θεωρούμε πως η “ασφάλεια” της σκλαβιάς είναι καλύτερη από την “αβεβαιότητα της” ελευθερίας.

Η προσχώριση στο άρμα της Ευρώπης δεν μας έφερε ευημερία και ένα δημοκρατικό πολίτευμα, όπως ελπίζαμε και ονειρευόμασταν πως θα πετυχαίναμε με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Κάπου στην πορεία, η Ευρώπη διαβρώθηκε από μέσα, από μια κοσμοπολίτικη οικονομική τάξη, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η ίδια.